Mimo tego, że za tydzień będą mi zakładać aparat rozciskowy i wszystko będzie mnie cholernie boleć i powinnam się jakoś mentalnie przygotowywać do spożywania wszystkich pokarmów w ciapkach i maziajach , to jakoś mało mnie to obchodzi i  żyję tylko świadomością uczestniczenia we wszystkich możliwych koncertach.
     Uśmiech nie schodzi mi z twarzy, wszystko jest pozytywne, miłe i nawet perspektywa całonocnego randkowania z historią i niemieckim jakoś mnie nie przeraża. :)